Jak zorganizowany jest system opieki?

Jak zorganizowany jest system opieki?

Podstawą systemu opieki w Polsce jest lekarz rodzinny. Sprawuje on opiekę nad pacjentami w dni powszednie od godziny 8-ej do 18-tej.Tam pacjent powinien się zgłaszać po wszelką pomoc. Lekarz rodzinny po zbadaniu pacjenta, zebraniu wywiadu i wykonaniu diagnostyki może pacjenta skierować jeśli jest to konieczne do szpitala lub poradni specjalistycznej, może też wezwać karetkę, która przewiezie pacjenta do szpitala, jeśli jego stan tego wymaga. W gestii lekarza POZ leży także zaopatrywanie drobnych urazów. Tak więc pacjenci z kaszlem, gorączką, katarem , biegunką, bólem brzucha, także miesiączkowym, bólem kończyn, wzrostem ciśnienia , ugryzieniem przez kleszcza, drobnymi urazami czy bólami pleców trwającymi od kilku miesięcy czy lat powinni się zgłosić najpierw do gabinetu lekarza rodzinnego, a nie do szpitalnej Izby Przyjęć, zwłaszcza w godzinach pracy lekarza rodzinnego. Można tez poprosić lekarza POZ o wizytę w domu pacjenta.

U nas występuje nagminne zjawisko, że do Izby Przyjęć szpitala trafia wielu pacjentów, którzy nie powinni się tam znaleźć. Powinni oni być najpierw zbadani przez swoich lekarzy rodzinnych.

Po godzinie 18-tej, gdy gabinety lekarzy rodzinnych są zamknięte, opiekę ambulatoryjną nad mieszkańcami powiatu przejmuje przyszpitalne ambulatorium nocnej i świątecznej opieki POZ. Tutaj można się zgłaszać w przypadkach nagłych zachorowań między godziną 18-tą a 8-ą w dni powszednie i całodobowo w niedziele i święta. Także należy pamiętać, że nie jest to miejsce służące do diagnostyki chorób przewlekłych, a tylko pomocy doraźnej.

Do Izby Przyjęć szpitala powinni trafiać głównie pacjenci ze skierowaniami od lekarzy rodzinnych lub z poradni specjalistycznych, oraz ci z nagłym zagrożeniem życia, przywożeni przez zespoły pogotowia ratunkowego. O tym w jakim czasie od dotarcia pacjenta do szpitala, czy ambulatorium powinni oni otrzymać pomoc decyduje oznaczana kolorami skala segregacji, wykorzystująca ocenę ciężkości stanu klinicznego, obowiązująca w Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych i Izbach Przyjęć, które to są elementami krajowego systemu ratownictwa medycznego. I tak:

-pacjent oznaczony kolorem czerwonym- to pacjent priorytetowy, taki, który jest w stanie nagłego zagrożenia życia, we wstrząsie pourazowym, lub innym, po wypadku z masywnym krwotokiem, zawałem serca. Taki chory nie przeżyje, jeśli pomoc medyczna nie będzie mu udzielona natychmiast. Czas oczekiwania na udzielenie pomocy powinien tu wynosić od 8-u do 30-tu minut;

-pacjent oznaczony kolorem żółtym- to taki, który ma obrażenia wymagające pomocy medycznej, natomiast opóźnienie w jej wdrożeniu nie zagrozi jego życiu np. ze złamaniem zamkniętym kończyny. Najlepiej jeśli pomoc zostanie tu udzielona w pierwszej dobie( w założeniach SOR do 4-rech godzin);

-pacjent oznaczony kolorem zielonym - to pacjent, który posiada dolegliwość rokującą przeżycie, niezależnie od czasu i rodzaju udzielonej pomocyj w założeniach SOR czas oczekiwania na pierwsze obejrzenie przez lekarza do 8-iu godzin);

- pacjent oznaczony kolorem czarnym - to pacjent nie do uratowania, niezależnie od rodzaju udzielonej pomocy;

Pacjenci zgłaszający się do Izby Przyjęć samodzielnie z drobnymi zranieniami czy stłuczeniami to zwykle pacjenci kwalifikujący się do grupy „zielonej", czyli tacy, którzy powinni uzyskać pomoc lekarza w czasie około 8-u godzin. Mogą oni uzyskać także pomoc u swojego lekarza rodzinnego.

W przypadku przyjęć do poradni specjalistycznych, także pacjent powinien posiadać skierowanie od lekarza rodzinnego. Nie zawsze np. ból nogi czy ręki oznacza, że należy szukać pomocy u ortopedy. Być może po zbadaniu pacjenta i zebraniu wywiadu przez lekarza rodzinnego oraz wstępnej diagnostyce okaże się, że niezbędna jest tu pomoc specjalistyczna reumatologa, chirurga naczyniowego czy internisty.

Do poradni specjalistycznych obowiązuje kolejka pacjentów ze skierowaniami monitorowana przez NFZ. System przewiduje 20 minut na pacjenta, więc w ciągu godziny można przyjąć trzech pacjentów, co oznacza, że w ciągu 8-u godzin pracy poradni 24osoby. Zwykle przyjmujemy dwa razy więcej, a i tak spotykamy się z niezadowoleniem. Należy pamiętać, że porada lekarska to nie tylko spojrzenie na pacjenta, ale zebranie wywiadu, zbadanie, ocena badań i zaplanowanie dalszej diagnostyki czy kierunku terapii oraz wypełnienie dokumentacji wewnętrznej w systemie elektronicznym i zewnętrznej, dla pacjenta lub innych instytucji. To wszystko wymaga czasu i zastanowienia się. Są też porady zabiegowe, podczas których wykonuje się drobne zabiegi czy blokady i na te powinno się przeznaczać jeszcze więcej czasu.